Przemysław Suliga, Kadrowanie rzeczywistości / Framing reality

English text below

Przemysław Suliga jest artystą intermedialnym łączącym w swojej twórczości nowe media i klasyczne formy artystycznej wypowiedzi. Posiada stopień doktora w dyscyplinie sztuki piękne, który uzyskał w 2015 r. na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. W Jego dorobku artystycznym znajduje się autorstwo wystaw indywidualnych, udział w wielu wystawach zbiorowych oraz w konferencjach artystycznych w kraju i za granicą. Prace Przemysław Suliga znajdują się w zbiorach kolekcjonerskich i muzealnych. Od roku 2018 współtworzy międzynarodowy ruch artystyczny Discursive Geometry. W roku 2012 zainteresował się zagadnieniem automatów komórkowych, a szczególnie „The game of life” brytyjskiego matematyka Johna Conwaya. Po tych doświadczeniach, w roku 2015 Suliga skierował swoje zainteresowania na koncepcję sztucznego życia (ang. Arificial Life), interdyscyplinarny kierunek badań, który skupiony jest na poznaniu i wykorzystaniu istoty życia do komputerowych modeli i symulacji. Początkowo skoncentrował się przede wszystkim na poznaniu wzajemnych relacji pomiędzy wybranymi grupami zwierząt, ptaków, ryb i owadów. Inspirowane nimi obrazy były wynikiem interpretacji środowiska zwierząt powstałego w wirtualnym świecie za pomocą symulatorów, które odtwarzają np.: przelot stada ptaków. Następnie przeniósł swoje zainteresowania na oddziaływania dwóch populacji w ekosystemie (na zasadzie modelu Lotki-Volterry). Drapieżniki i ofiary poruszają się w sposób losowy i są wizualizowane przez kwadraty, reprezentujące pojedyncze osobniki, w kolorze żółtym (drapieżniki) i białym (ofiary) na czarnym tle. Inną wersją kolorystyczną tego samego zagadnienia jest kolor czerwony dla drapieżników i zielony dla ofiar. Ten układ kompozycyjny tworzony jest na białym tle. Komputerowe stopklatki z symulacji stały się szkicami dla obrazów i obiektów tworzonych w klasycznych technikach malarskich na płótnie lub płycie mdf. W roku 2017 Suliga wprowadził do opisu swojej twórczości pojęcie „kadrowanie rzeczywistości”, związane z zawężeniem i uszczegółowienie kontekstu obrazów oraz z praktyką tworzenia tzw. „mixów”. Mixy to obrazy oparte takiej zasadzie szeregowania elementów kompozycji, w której autor ma możliwość ingerowania w komputerową symulację i renderowane wizualizacje. W ten sposób ma możliwość badania zależności pomiędzy grupami obiektów oraz dokonywania wyboru układów dających odpowiednie wartości estetyczne. Rok później napisał, że „Cały świat jest pewnego rodzaju symulacją”, co świadczy o próbie teoretycznego odejścia od jednostkowych, czyli niejako codziennych symulacji komputerowych i przejścia na pozycje, w których symulacja przyjmuje kontekst kosmologiczny.

--------------------------------------------
EN
Przemysław Suliga is an intermedia artist whose work combines new media and classical forms of artistic expression. He holds a PhD in Fine Arts, which he earned in 2015 from the Faculty of Art of the Jan Kochanowski University in Kielce. His artistic achievements include solo exhibitions and participation in numerous group exhibitions and art conferences in Poland and abroad. Przemysław Suliga's works are held in collectors' and museum collections. Since 2018, he has been a co-founder of the international artistic movement Discursive Geometry. In 2012, he became interested in cellular automata, particularly "The Game of Life" by British mathematician John Conway. Following these experiences, in 2015, Suliga turned his attention to the concept of artificial life, an interdisciplinary field of research focused on understanding and utilizing the essence of life in computer models and simulations. Initially, he focused primarily on understanding the interrelationships between selected groups of animals, birds, fish, and insects. The images inspired by them were the result of interpreting the animal environment created in a virtual world using simulators that recreate, for example, the migration of a flock of birds. He then shifted his focus to the interactions of two populations in an ecosystem (based on the Lotka-Volterra model). Predators and prey move randomly and are visualized by squares representing individual individuals, colored yellow (predators) and white (prey) against a black background. Another color version of the same theme is red for predators and green for prey. This compositional arrangement is created against a white background. Computer-generated still frames from the simulation became sketches for paintings and objects created using classic painting techniques on canvas or MDF. In 2017, Suliga introduced the concept of "framing reality" to describe his work, related to the narrowing and detailing of the context of images and the practice of creating so-called "framing images." "mixes." Mixes are paintings based on the principle of arranging compositional elements, allowing the artist to interact with the computer simulation and rendered visualizations. This allows them to explore the relationships between groups of objects and select arrangements that yield appropriate aesthetic values. A year later, he wrote that "The whole world is a kind of simulation," indicating a theoretical attempt to move away from individual, or rather everyday, computer simulations and toward positions in which simulation assumes a cosmological context.